ქარ
ქარ
ქარ
ქარ
ქარ
ქარ

მელსიკამი ფორტე 15 მგ ტაბლეტი

                

                                                            

 

ჩანართი ფურცელი

 

პრეპარატის სამედიცინო გამოყენების

ინსტრუქცია

მელსიკამი ფორტე 15 მგ ტაბლეტი

 

შემადგენლობა :

 

ყოველი ტაბლეტი შეიცავს 15 მგ მელოქსიკამს

 

ფარმაკოლოგიური თვისებები :

 

ფარმაკოდინამიკური თვისებები :

მელოქსიკამი არის ენოლის მჟავას წარმოებული , არასტეროიდული ანთებისსაწინააღმდეგო , ტკივილგამაყუჩებელი , ანტიპირეტული საშუალება . მელოქსიკამი ავლენს ანტი - ინფლამატორული ჯგუფისთვის დამახასიათებელ   ყველა სტანდარტურ თვისებას .

ანთებითი პროცესების ერთ- ერთი მთავარი კომპონენტის- პროსტაგლანდინების სინთეზის ინჰიბირება განაპირობებს მელოქსიკამის ყველა ზემოთ ჩამოთვლილ თვისებას.

in-vitro მელოქსიკამი ავლენს ციკლოოქსიგენაზა -2- ის ( COX-2) სელექტიური ინჰიბირების უნარს ციკლოოქსიგენაზა-1 ( COX-1)- თან შედარებით.

  არმაკოკინეტიკური თვისებები :

პერორალური მიღებისას მელოქსიკამი კარგად ადსორბირდება (89%). საკვები არ ცვლის მის ბიოშეღწევადობას . კონცენტრაცია და   ადსორბციის ხარისხი არ იცვლება 7,5M მგ G და DA15M მგ G დოზების დანიშვნის დროს , რაც მიუთითებს მის ხაზოვან ფარმაკოკინეტიკაზე . მელოქსიკამის Cmax   მიიღწევა 4-5 საათის განმავლობაში . მელოქსიკამის კონცენტრაციის მეორე პიკი მიიღწევა დოზის მიღებიდან 12-14 საათში , რაც მიუთითებს გასტროინტესტინალურ რეცირკულაციაზე . საკვები და ანტაციდები არ ცვლის მის ბიოშეღწევადობას . თერაპიული დოზების ფარგლებში მელოქსიკამის დაახლოებით 99.4% დაკავშირებულია პლაზმის ცილებთან ( ძირითადად ალბუმინებთან ).

მელოქსიკამს აქვს აგრეთვე სინოვიალურ სითხეებში შეღწევის უნარი . ერთჯერადი ორალური დოზის მიღების შემდეგ მელოქსიკამის კონცენტრაცია სინოვიალურ სითხეში მერყეობს პლაზმის კონცენტრაციის 40-50%- ში . თავისუფალი ფრაქცია სინოვიალურ სითხეში 2.5- ჯერ მეტია ვიდრე პლაზმაში . მელოქსიკამი თითქმის სრულად მეტაბოლიზდება 4 ფარამკოლოგიურად არააქტიურ პროდუქტად . ძირითადი პროდუქტი , 5- კარბოქსი - მელოქსიკამი ( დოზის 60%), წარმოიქმნება შუალედური პროდუქტის 5’- ჰიდროქსიმეთილ მელოქსიკამის დაჟანგვის შედეგად , რომელიც ასევე ექსკრეტირდება უფრო ნაკლები ხარისხით ( დოზის 9%). ინ - ვიტრო კვლევები მიუთითებს , რომ ციტოქრომ P-450 მნიშვნელოვან როლს თამაშობს მისი მეტაბოლიზმის ციკლში .

მელოქსიკამის ექსკრეცია ხდება ძირითადად მისი მეტაბოლიზმის პროდუქტების სახით და თანაბარი ხარისხით გამოიყოფა როგორც თირკმლების , ასევე კუჭ - ნაწლავის ტრაქტით . P რეპარატის მხოლოდ მცირე რაოდენობა გამოიყოფა არამეტაბოლიზირებული სახით - 0.2% თირკმლების და 1,6% განავლის საშუალებით . აგრეთვე აღინიშნება წამლის მნიშვნელოვანი ბილიარული და ენტერალური ექსკრეცია . საშუალო ნახევარდაშლის პერიოდი (t1/2 ) მერყეობს 15- დან 20 საათამდე . პლაზმის კლირენსი მერყეობს 7- დან 9 მლ / წთ - მდე , ეს რიცხვი მცირდება ასაკოვან პაციენტებში .

 

ჩვენება :

 

მელსიკამი არის არასტერიოდული , ანთებისსაწინააღმდეგო , ტკივიგამაყუჩებელი და ანტიპირეტული საშუალება , რომელიც გამოიყენება შემდეგი ჩვენებების დროს :

-           რევმატოიდული ართრიტი ;

-           მტკივნეული ოსტეოართრიტი ( ართროზი , სახსრის დეგენერაციული დაავადება );

-           მაანკილოზირებელი სპონდილიტის სიმპტომური მკურნალობა ;

-           ნევრალგიები ;

-           სხვადასხვა გენეზის ლუმბალური ტკივილი ;

-           რბილი ქსოვილების რევმატიული ტკივილი ( ბურსიტი , ტენდინიტი );

-           პოსტოპერაციული ტკივილი ;

-           სტომატოლოგიაში ანთებითა და ტკივილით მიმდინარე დაავადებების დროს .

უკუჩვენება :

მელსიკამი უკუნაჩვენებია პაციენტებში , რომლებსაც აღენიშნებათ მომატებული მგრძნობელობა პრეპარატის ან მის შემადგენლობაში შემავალი სხვა კომპონენტების მიმართ . აგრეთვე პაციენტებში , რომლებიც ანამნეზში აღნიშნავენ ასთმას , ურტიკარიასან სხვა ტიპის ალერგიულ რეაქციებს ასპირინის ან სხვა არასტეროიდების მიმართ .

   

მელსიკამი აგრეთვე უკუნაჩვენებია იმ პაციენტეში , რომლებსაც აღენიშნებათ ქვემოთჩამოთვლილი პრობლემები :

აქტიური პეპტიური წყლული ;

ღვიძლის მწვავე უკმარისობა ;

თირკმლის მწვავე უკმარისობა ;

გულის შეგუბებითი უკმარისობა .

 

 

გაფრთხილებები / სიფრთხილის ზომები :

 

გასტროინტესტინალური სისტემა :

 

განტროინტესტინალური სისტემის მხრივ გართულება , როგორებიცაა სისხლდენა , წყლული , კუჭისა და 12 გოჯა ნაწლავის პერფორაცია , შეიძლება , განვითარდეს იმ პაციენტებში , რომლებიც ადრე მკურნალობდნენ სხვა ანთებისსაწინააღმდეგო არასტერიოდული საშუალებებით . მცირე დისპეპსიები შეიძლება , შეგვხვდეს ნებისმიერ დროს ანთების საწინააღმდეგო არასტერიოდული საშუალებებით მკურნალობისას . ყოველი 5 პაციენტიდან მხოლოდ ერთს უვითარდება სერიოზული გასტროინტესტინალური გვედრითი მოვლენები . ცნობილია , რომ გასტროინტესტინალური წყლული , სისხლდენა ან პერფორაცია , გამოწვეული ანთების საწინააღმდეგო არასტერიოდული საშუალებებით , ვითარდება დაახლეობით პაციენტების 1%- ში , რომლებიც მკურნალობდნენ 3-6 თვის განმავლობაში და დაახლოებით 2-4%- ში 1 წლიანი მკურნალობის დროს .

ანთების საწინააღმდეგო არასტერიოდული საშუალებები დიდი ყურადღებით უნდა დაენიშნოს პაციენტებს წყლულოვანი დაავადების ან ანამნეზში სისხლდენის არსებობის დროს .

მაღალი რისკის მქონე პაციენტებში გამოყენებულ უნდა იქნას ალტერნატიული მკურნალობა , რომელიც არ შეიცავს ანთებისსაწინააღმდეგო არასტერიოდულ საშუალებებს .

 

ანაფილაქსიური რეაქცა :

 

აღინიშნება პაციენტებში , რომლებსაც აქვთ ალერგია ასპირინის ტრიადი მიმართ .

 

თირკმლის ქრონიკული დაავადებები :

 

თირკმლის ქრონიკული დაავადებების დროს მელოქსიკამით მკურნალობა რეკომენდებული არ არის . თუ საჭიროა ანთების საწინააღმდეგო არასტერიოდული საშუალებებით მკურნალობა , ასეთი პაციენტის თირკმლის ფუნქციური სინჯები ექვემდებარება მონიტორინგს .

 

ღვიძლი :

 

ღვიძლის ფუნქციური სინჯები , შეიძლება , შეიცვალოს პაციენტთა 15%- ში , რომელიც სწრაფად ლაგდება მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ . ALT და AST შესამჩნევი მომატება ( ზღვრული ლიმიტის დაახლეობით 2-3 ჯერ მეტი ) აღენიშნებათ პაციენტთა 1%- .

 

თირკმლები :

 

სიფრთხილე უნდა დავიცვათ მელოქსიკამით მკურნალობის დაწყების წინ დეჰირდრატირებულ პაციენტებში . უმჯობესია , მოხდეს პაციენტის რეჰიდრატაცია და შემდგომ იქნას დაწყებული მკურნალობა .

ანთებისსაწინააღმდეგო არასტერიოდული საშუალებების ხანგრძლივმა დანიშვნა იწვევს თირკმლის პაპილარულ ნეკროზს და თირკმლის სხვა მედულარულ ცვლილებებს . თირკმლისმიერი ტოქსიურობა იქნა ნანახი ასევე პაციენტებში , სადაც თირკმლის პროსტაგლანდინები კომპენსატორულ როლს თამაშობენ თირკმლის პერფუზიის შენარჩუნებისათვის . ამ პაციენტებში ანთებისსაწინააღმდეგო არასტერიოდული საშუალებების დანიშვნამ შეიძლება , გამოიწვიოს პროსტაგლანდინების წარმოქმნის დოზადამოკიდებული შემცირება და მეორადად თირკმლის სისხლის ნაკადის შემცირება , რამაც შეიძლება , გამოავლინოს თირკმლის დეკომპენსაცია . განსაკუთრებული რისკის ქვეშ იმყოფებიან პაციენტები დარღვეული თირკმლის ფუნქციით , გულის უკმარისობით , ღვიძლის დისფუნქციით , რომლებიც ღებულობენ დიურეტიკებს და ანგიოტენზინგარდამქმნელი ფერმენტების ინჰიბიტორებს და ხანდაზმულები . ანთების საწინააღმდეგო არასტერიოდული საშუალებების შეწყვეტას ჩვეულებრივად მოყვება მდგომარეობის აღდგენა მკურნალობისწინა მდგომარეობამდე .

 

ჰემატოლოგიური :

 

პაციენტებს , რომლებიც ღებულობენ ანთების საწინააღმდეგო არასტერიოდული საშუალებებს , ხანდახან შეიძლება , აღენიშნოთ ანემია . ეს შეიძლება , იყოს განპირობებული სითხის შეკავებით , გასტროინტესტინალური სისხლის დაკარგვით . პაციენტები , რომლებიც დიდხანს მკურნალობენ ანთებისსაწინააღმდეგო არასტერიოდული საშუალებებით , მათ შორის მელოქსიკამით , საჭიროებენ   ჰემოგლობინის და ჰემატოკრიტის შემოწმებას .

 

 

ანთების საწინააღმდეგო არასტერიოდული საშუალებები აინჰიბირებენ თრომბოციტების აგრეგაციას და ნაჩვენები იქნა , რომ ზოგიერთ პაციენტში ახანგრძლივებენ სისხლდენას . ასპირინისგან განსხვავებით , მისი ეფექტი თრომბოციტების ფუნქციაზე რაოდენობრივად ნაკლებია , ან უფრო მოკლე ხნისაა და შექცევადი . მელოქსიკამი არ ახდენს გავლენას თრომბოციტების რაოდენობაზე , პროთრომბინის დროზე ან ნაწილობრივი თრომბოპლასტინის დროზე ( PTT ). პაციენტები , რომლებიც ღებულობენ მელოქსიკამს და აღენიშნებათ კოაგულაციური დარღვევები , საჭიროებენ ექიმის მეთვალყურეობას .

 

სითხის შეკავება და შეშუპება :

 

სითხის შეკავება და შეშუპება იქნა აღწერილი ზოგიერთ პაციენტში , რომლებიც ღებულობენ ანთებისსაწინააღმდეგო არასტერიოდული საშუალებებს , მათ შორის მელოქსიკამს . ამის გამო , როგორც სხვა ანთების საწინააღმდეგო არასტერიოდული საშუალებები , ასევე მელოქსიკამი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული პაციენტებში სითხის შეკავებით , ჰიპერტენზიით ან გულის უკმარისობით .

 

ასთმა :

 

ასთმით დაავადებულ პაციენტებს , შეიძლება , ქონდეთ ასპირინ - მგრძნობიარე ასთმა . ასპირინის გამოყენება პაციენტებში ასპირინ - მგრძნობიარე ასთმით დაკავშირებულ იქნა მწვავე ბრონქოსპაზმთან , რომელიც შეიძლება ფატალურიც აღმოჩნდეს .

 

ორსულობა და ლაქტაცია :

 

მიეკუთვნება კატეგორია C .

ორსულობის პირველ და მეორე ტრიმესტრში , თუ ამის აუცილებლობა იქნა , ინიშნება მაქსიმალურად დამზოგველი დოზით და მაქსიმალურად მოკლე კურსით . P რეპარატი აგრეთვე უკუნაჩვენებია ორსულობის მესამე ტრიმესტრისთვის .

მელოქსიკამი , ისევე როგორც სხვა არასტეროიდები , გადადის დედის რძეში ; ამიტომ ის არ არის რეკომედებული ლაქტაციის დროს .

 

A ტრანსპორტის მართვა / ხელსაწყოებთან მუშაობა :

 

განსაკუთრებული კვლევები არ ჩატარებულა . M ელოქსიკამის ფარმაკოკინეტიკის და მოქმედების მექანიზმის მიუხედავად , პაციენტებს , რომლებსაც აღენიშნებათ მომატებული აგზნებადობა , სომნოლენცია , თავბრუსხვევა , ურჩევენ , პრეპარატის მიღებისგან თავი შეიკავონ .

გვერდითი ეფექტები :

 

 

იშვიათი გვერდითი ეფექტები , რომელიც შეიძლება იქნას გამოვლენილი მელოქსიკამის გამოყენების დროს ჩამოთვლილია ქვემოთ :

ძალიან ზოგადი (>1/10); ზოგადი (>1/100,< 1/10); არაზოგადი (>1/100, < 1/100); იშვიათი (>1/10000, < 1/1000); ძალიან იშვიათი (< 1/10000).

 

სისხლი და ლიმფური სისტემა :

ზოგადი : ანემია ;

არაზოგადი :

სისხლის ფორმულის ცვლილება : ლეიკოციტოპენია , თრომბოციტოპენია , აგრანულოციტოზი .

 

ცენტრალური და პერიფერიული ნერვული სისტემა :

ზოგადი : მსუბუქი თავის ტკივილი ;

არაზოგადი : თავბრუსხვევა , ყურებში შუილი , სომნოლენცია ;

იშვიათი : აგზნებადობა .

 

გული :

არაზოგადი : ტაქიკარდია .

 

სისხლძარღვები : არტერიული ჰიპერტენზია .

რესპირატორული სისტემა : ასთმის მწვავე შეტევა ასპირინზე ანს სხვა არასტეროიდზე არსებული ინდივიდუალური ალერგიის   დროს .

 

 

გასტროინტესტინალური სისტემა :

ზოგადი : მუცლის ტკივილი , დიარეა , დისპეპსია , მეტეორიზმი , გულისრევა , შეკრულობა , ღებინება ;

არაზოგადი : სისხლდენა კუჭ - ნაწლავის ტრაქტიდან ; გასტრო - ინტესტინალური წყლული , ეზოფაგიტი , სტომატიტი ;

იშვიათი : პერფორაცია , გასტრიტი , კოლიტი .

 

კანი და რბილი ქსოვილები :

ზოგადი : გამონაყარი , ქავილი ;

არაზოგადი : ურტიკარია ;

იშვიათი : სტივენ - ჯონსონის სინდრომი და ტოქსიურ - ეპიდერმალური

ნეკროზი , ანგიოდემა , სხვადასხვა ფორმის ერითემა , ფოტოსენსიტიური რეაქციები .

 

საშარდე სისტემა :

არაზოგადი : წყლის და მარილების შეკავება , ჰიპერკალემია და თირკმლის ლაბორატორიული ტესტების ცვლილება ;

იშვიათი : თირკმლის მწვავე უკმარისობა რისკის მქონე პაციენტებში .

 

ნებისმიერი გვერდითი მოვლენის დროს მიმართეთ ექიმს !!!

 

ფარმაკოლოგიური ურთიერთქმედება :

არასტეროიდული ანთებისსაწინააღმდეგო პრეპარატება აცეტილსალიცილატების ჩათვლით :

მელოქსიკამის და აცეტილსალიცილის მჟავას , ან სხვა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების ერთდროული გამოყენება არ არის რეკომენდებული - იზრდება გასტრო - ინტესტინალური წყლულის , სისხლდენების განვითარების რისკი .

პერორალური ანტიკოაგულანტები :

არაპირდაპირი მოქმედების ანტიკოაგულანტებთან მისი კომბინაციით იზრდება სისხლდენის რისკი , რადგან   მცირდება შედედების ეფექტი და კუჭის ლორწოვანზე დამაზიანებელი მოქმედება . ამიტომ მათი დანიშვნა კომბინაციაში არარეკომენდებულია .

მსგავსი კომბინაციის დანიშვნისას საჭიროა ექიმის მუდმივი მეთვალყურეობა .

 

დიურეტიკები , აგფ ინჰიბიტორები , ანგიოტენზინ -2 ანტაგონისტები :

ამ ჯგუფის პრეპარატები ცოგ -2 – ის ინჰიბიტორებთან კომბინაციაში , ზრდიან

თირკმლის დატვირთვას , გამო , შეიძლება , განვითარდეს , თირკმლის

მწვავე უკმარისობა . ამიტომ საჭიროა , ასეთი პაციენტების

მუდმივი კონტროლი ( ასაკოვანი პაციენტების ჩათვლით ).

სხვა ანტიჰიპერტენზიული საშუალებები :

ბეტა - ბლოკერების ანტიჰიპერტენზიული ეფექტი მცირდება ( პროსტაგლანდინების ინჰიბირებით მცირდება ვაზოდილატაციური ეფექტი ).

 

ლითიუმი :

 

  კლინიკური კვლევებით ცნობილია , რომ არასტეროიდები ზრდიან სისხლში ლითიუმის კონცენტრაციას და თირკმლის საშუალებით მისი გამოყოფა ორგანიზმიდან რთულდება . ამიტომ მელოქსიკამით მკურნალობისას და მკურნალობის დასრულებისას საჭიროა , ლითიუმის კონცენტრაციის განსაზღვრა სისხლში .

 

მეტოტრექსატი : არასტეროიდები ამცირებენ მეტოტრექსატის ტუბულარულ სეკრეციას . ღაც იწვევს სისხლში მისი კონცენტრაციის მატებას . ამიტომ , პაციენტებში , რომლებმაც დიდი დოზით (15 მგ / კვირაში ) უნდა მიიღონ მეტოტრექსატი , არასტეროიდების დანიშვნა არარეკომენდებულია .

 

ქოლესტირამინი :

ზრდის მელოქსიკამის კლირენსს , რის გამოც ენტერო - ჰეპატურ ციკლში მელოქსიკამის კონცენტრაცია იზრდება .

ანტაციდებთან , ციმეტიდინთან და დიგოქსინთან ურთიერთქმედება კლინიკურად ნაკლებადაა შესწავლილი .

 

 

 

ციმეტიდინი : ციმეტიდინის ერთდროული დანიშვნა (4- ჯერ დღეში ) არ ცვლის მელოქსიკამის ერთჯერადი დოზის ფარმაკოკინეტიკას .

 

დიგოქსინი : ერთდროულ დანიშვნას მნიშვნელოვანი ფარმაკოკინეტიკური ცვლილებები არ გამოუწვევია

 

 

ვარფარინი : პაციენტები , რომლებიც ღებულობენ ვარფარინს ან მსგავს ანტიკოაგულანტებს უნდა იყვნენ მონიტორირებული ანტიგოაგულაციურ აქტივობაზე , განსაკუთრებით მელოქსიკამით მკურნალობის დაწყების ან ცვლილების პირველ დღეებში , ვინაიდან ასეთი პაციენტების სისხლდენის გაზრდილი რისკის ქვეშ იმყოფებიან .

 

დოზირება და დანიშვნა :

 

რევმატოიდული ართრიტი : 15 მგ დღეში , თერაპიული მოქმედების მიხედვით ის შეიძლება დაინიშნოს 7.5 მგ / დღეში

 

ოსტეოართრიტი : 7.5 მგ დღეში . საჭიროების შემთხვევაში დოზა შეიძლება გაიზარდოს 15 მგ / დღე - მდე

 

მაანკილოზებელი სპონდილიტი : 15 მგ დღეში . პაციენტებში გვერდითი მოვლენების მაღალი რისკით , მკურნალობა უნდა დაიწყოს 7.5 მგ დღეში .

 

ნებისმიერი ტკივილის როს დოზირება უნდა შერჩეული იქნას ექიმის მიერ , თუმცა მელოქსიკამის მაქსიმალური   დღიური დოზა არის 15 მგ .

 

პაციენტებში თირკმლის უკმარისობით დღიურმა დოზამ არ უნდა გადააჭარბოს 7.5 მგ - .

 

ჩვეულებრივი დოზირება ბავშვებისათვის დადგენილი არ არის .

ტაბლეტები უნდა იყოს მიღებული წყალთან ან სხვა სითხესთან ერთად ჭამის დროს .

 

დოზის გადაჭარბება :

 

მელოქსიკამის დოზის გადაჭარბების შეზღუდული გამოცდილება არსებობს . ცნობილია , რომ ქოლესტრიამინი აჩქარებს მელოქსიკამის კლირენსს .

ანთების საწინააღმდეგო არასტერიოდული საშუალებების გადაჭარბებული დოზირების სიმპტომები ძირითადად შემოისაზღვრება ლეთარგიით , ძილიანობით , გულისრევით , ღებინებით , ტკივილით ეპიგასტრიუმში , რომელიც ხშირად შექცევადია სიმპტომური მკურნალობით . შეიძლება განვითარდეს გასტროინტესტინალური სისხლდენა . მწვავე მოწამვლამ შეიძლება , გამოიწვიოს ჰიპერტენზია , თირკმლის მწვავე უკმარისობა , ღვიძლის დისფუნქცია , რესპირატორული დეპრესია , კომა , კრუნჩხვები , კარდიოვასკულარული კოლაფსი და გულის შეტევა . ანთებისსაწინააღმდეგო არასტერიოდული საშუალებების დოზის გადაჭარბების დროს პაციენტის მკურნალობა სიმპტომატურია . მწვავე მოწამლვების დროს რეკომენდებულია კუჭის ლავაჟი შემდგომში გააქტივებული ნახშირის მიღებით . კუჭის ლავაჟს დოზის გადაჭარბებიდან 1 საათის შემდეგ დიდი მნიშვნელობა არ აქვს . გააქტივებული ნახშირის მიცემა რეკომენდებულია დოზის გადაჭარბებიდან 1-2 საათის განმავლობაში . დოზის აშკარა გადაჭარბების ან მწვავედ სიმპტომატურ პაციენტებში განმეორებით შეიძლება აქტივირებული ნახშირის მიცემა . ფორსირებული დიურეზი , შარდის გატუტოვნება , ჰემოდიალიზი ან ჰემოპერფუზია შეიძლება , არ იყოს სასარგებლო ცილასთან მისი დაკავშირების გამო .

 

შენახვის პირობები :

 

პრეპარატი ინახება საკუთარ კონტეინერში 250 C- მდე ტემპერატურის პირობებში , სინათლისაგან დაცულ და ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას .

გამოშვების ფორმა :

 

 

მელსიკამი ფორტე 15 მგ ტაბლეტი - 10 ან 30 ტაბლეტი

 

ფარმაცევტული დოზირების სხვა ფორმები :

 

მელსიკამი 7,5 მგ ტაბლეტი - 10 ან 30 ტაბლეტი

 

ლიცენზიის მფლობელი :                 NOBEL ILAC SANAYII VE TICARET A.S.

                                                                                   ISTANBUL/ TÜRKIYE

                                                                       B ბარბაროსის ბულვარი 76-78

                                     34353   ბეშიქტაში , სტამბული .

 

 

ვარგისიანობის ვადა  : 4 წელი .

 

გაცემის წესი :

ურეცეპტოდ .

 




© 2011 ყველა უფლება დაცულია www.formulary.ge